Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο
Και η ζωή συνεχίζεται...

Μας έχουν τρελλάνει; Ψαχνόμαστε τι πρέπει να κάνουμε με τις τρείς κι εξήντα καταθέσεις που έχουμε; Κόψαμε και τις περιττές δαπάνες στο supermarket; Oλοι έτσι κάνουν;

ΟΧΙ. Κι επειδή η φτώχεια θέλει καλοπέραση, ακούστε…

1. Στο κρατίδιο του Μονακό, στο ακριβότερο εστιατόριο του κρατιδίου με το όνομα Hôtel de Paris, ένας μεζές 50 γραμμαρίων από περσικό χαβιάρι κοστίζει 408 Ευρώ και μπορείς να τον συνοδεύσεις με ένα κρασί από την μεγαλύτερη κάβα του κόσμου που περιέχει 250 χιλ.φιάλες. Σ’αυτό το εστιατόριο λοιπόν διοργάνωσε γεύμα για πενήντα μεγαλο-στελέχη του ο πρόσφατα διασωθείς βελγ-ολλανδο- λουξεμβουργιανός κολοσσός με το όνομα FORTIS. Οι τρείς κυβερνήσεις μαζί χρειάσθηκε να πληρώσουν για την σωτηρία του 11,2 δις Ευρώ. Τώρα που σώθηκε ξέρετε πόσα πλήρωσε για ΕΝΑ γεύμα πενήντα ατόμων στο Μονακό; 3.000 Ευρώ το κεφάλι. Και η δικαιολογία τους; Το γεύμα είχε προγραμματισθεί πριν την κρίση!!!

2. Όπως όλοι οι μέτοχοι και τα μεγαλοστελέχη των εισηγμένων στα χρηματιστήρια, έτσι κι ο πρόεδρος της Societe General γνωστοποίησε στην γαλλική κεφαλαιαγορά τις αγοραπωλησίες μετοχών της τράπεζας που έκανε για προσωπικό λογαριασμό. Ενα ελεύθερο γαλλικό δημοσιογραφικό site Mediapart έκανε το απλό πράγμα, να πάρει τις ανακοινώσεις αυτές και να υπολογίσει αν ο κος Πρόεδρος κέρδισε ή έχασε από τις αγοραπωλησίες της μετοχής του. Και να τι προέκυψε: σε λιγότερο από 3,5 μήνες, από το καλοκαίρι και μετά, ο πρόεδρος της Societe General «κονόμησε» παίζοντας την μετοχή του περί τα 1,3 δις Ευρώ. Μόνο.

3,4,5,… Υπάρχουν άπειρα παραδείγματα από τέτοιες στιγμές της καθημερινότητας για να πεισθούμε ότι η ζωή συνεχίζεται.
Μήπως, ωστόσο, πρέπει να υπάρξει και κάποια τομή σε μια τέτοια ζωή;

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μπαλόνια πάρτυ αξίας $1 εκατ.

  Για πρώτη φορά μεταφράζω δημοσίευση ενός ατόμου που παρακολουθώ κι εκτιμώ αφάνταστα, της Caitlin Johnstone , για ένα θέμα που το έπαιξαν πρόσφατα τα μίντια ακατάπαυστα. Πρόκειται για τα τρία υποτιθέμενα κατασκοπευτικά μπαλόνια/αερόστατα της Κίνας που κατέρριψαν με πυραύλους αέρος-αέρος οι ΗΠΑ. Αποφάσισα να το κάνω γιατί με την αδιάσειστη τεκμηρίωση που δίνουν οι παραπομπές-υπερσυνδέσεις της Caitlin , αποκαλύπτεται όλη η απάτη και την ίδια στιγμή αποτυπώνεται μια ακόμη κλασική περίπτωση   αμερικάνικης προπαγάνδας. Ως case study της προπαγάνδας των ΗΠΑ μου προκάλεσε το ενδιαφέρον, στα πλαίσια του τρίπτυχου που με στοίχειωσε τα τελευταία χρόνια «Προπαγάνδα - Φόβος - Έλεγχος του Νου» ή κοινωνικός έλεγχος.  Κι όλα αυτά σε μια περίοδο, που             - γινόταν ένα άνοιγμα φιλίας προς την Κίνα με την προγραμματισμένη επίσκεψη του υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ στην Κίνα (η οποία τελικά ακυρώθηκε) -    ...

Αυτοί που κλέβουν το φαϊ, κηρύσσουν τη λιτότητα

Δανειζόμασταν ως χώρα, προ κρίσης, με 5,5%, τώρα με 7,5%. Όχι ότι το 5,5% είναι λίγο. Υπάρχουν πάμπολοι μικρομεσαίοι που δανείζονται με χαμηλότερο κόστος. Το 2% όμως που μας φεσώνουν, λόγω κρίσης, μεταφράζεται σε ετήσιους επιπλέον τόκους άνω του 1 δις. Το τι είναι ένα δις κάθε χρόνο μπορεί κανείς εύκολα να το δει σαν 500.000 τ.μ. σχολικές αίθουσες (με 2.000 Ευρώ το τ.μ.)! Οι νταβατζήδες, ως διεθνής σκιώδης κυβέρνηση τραπεζιτών, εισπράττει από τους λαούς αθόρυβα κι ασύστολα. « Αυτοί που κλέβουν το φαϊ, κηρύσσουν τη λιτότητα ». Εφτιαξε από την Δευτέρα το κλίμα στις αγορές. Μειώθηκαν κάπως τα spreads και τα νταβατζιλίκια. Πώς και γιατί έγινε αυτό; Η Μέρκελ για εσωτερικούς ανούσιους πολιτικάντικους λόγους (γραμμένο τον έχουν τον λαό κι εκεί), αλλά για ουσιαστικούς τραπεζικούς, παίζει την κασέτα του ότι « δεν βοηθάμε, η ευθύνη είναι στην ελληνική κυβέρνηση να πείσει τις αγορές ». Μήπως όμως ακούσατε ότι την Παρασκευή ήταν στην Αθήνα ο κος Ackerman, διευθύνων σύμβουλος της Deutsc...

Ο Τζίμ Τζάρμους και ...οι εκπλήξεις της ζωής

Διάβασα κάποιον πετυχημένο εμπορικά συγγραφέα (τον Philip Roth νομίζω) να λέει ότι οι ταινίες και το σινεμά είναι τα μυθιστορήματα του αύριο. Ότι η λογοτεχνία αυτού του είδους πεθαίνει μπροστά στην δύναμη πούχει η εικόνα και στην ευκολία πρόσληψης της. Πάντα μου άρεσαν τα φίλμ του Τζάρμους. Και τόσων άλλων ανεξάρτητων-περιθωριακών κινηματογραφιστών οι περισσότεροι των οποίων ευρωπαίοι. Αλλά και από το γεγονός ότι ο δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας τον βρήκε και πήρε την συνέντευξη στο φεστιβάλ που διοργανώνει κάθε χρόνο  ο Κουστουρίτσα στο χωριό του (!!!), κάπου στην βαλκανική ενδοχώρα, σημαίνει πολλά για τον «άνθρωπο» Τζάρμους. Ο Τζάρμους είναι κινηματογραφιστής : “Εκείνο που βασικά με ενδιαφέρει είναι η ομορφιά της εικόνας, όπου μέσα της μπορείς να κινήσεις διάφορα πράγματα και πρόσωπα . Στο σινεμά χωρίς την εικόνα τίποτα δεν έχει αξία. Η πλοκή είναι δευτερεύουσα”. Τα ίδια νομίζω θα άκουγα και από ένα μουσικοσυνθέτη που δεν τον ενδιαφέρει να κάνει σουξέ αλλά να γράψει καλ...