Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ

Φαίνεται ότι η ανάδειξή του Ομπάμα για υποψήφιος πρόεδρος δεν υπήρξε εξ αρχής επιλογή των λεσχών της άρχουσας τάξης.
Φαίνεται ότι κατάφερε να αναπτύξει ένα μαζικό κίνημα γύρω από την υποψηφιότητα του, "παίζοντας" μάλιστα και με τη συμμετοχική δημοκρατία.
Φαίνεται ότι η ίδια η πολιτική εξουσία προσπαθεί να ξεσηκώσει τον κόσμο, για να ...πολεμήσουν μαζί την οικονομική εξουσία.

Είπε:

«H αλλαγή δεν θα έρθει αν περιμένουμε να τη φέρει κάποιος άλλος, κάποια άλλη στιγμή. Εμείς είμαστε ΕΚΕΙΝΟΙ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ! ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ

«Χρειαζόμαστε ανθρώπους με καρδιά, ανθρώπους που μοιράζονται τον πόνο του άλλου, που μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει να είσαι έφηβη μητέρα, φτωχός αφροαμερικανός, ομοφυλόφιλος, ηλικιωμένος

«Η διανομή του πλούτου είναι καλό πράγμα για όλους» απάντησε στον Τζο τον υδραυλικό -της διαφήμισης των ρεπουμπλικάνων- που φοβόταν ότι οι φόροι του Ομπάμα θα του πάρουν την περιουσία του.

Ακόμα κι αν οι ελπίδες των ψηφοφόρων του πνιγούν μέσα στις διαψεύσεις των πρώτων εκατό ημερών της νέας κυβέρνησης,
Ακόμα κι αν η υγιέστατη αδιαφορία των μέχρι χθες α-πολίτικων αμερικάνων, μετατραπεί σε επικίνδυνη απογοήτευση και βορά οποιουδήποτε αυριανού φασιστοειδούς,

στους περισσότερους φτάνει το δίδαγμα,

αυτού που ονειρεύτηκε να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ από το πουθενά και τα κατάφερε, και
αυτών που στήθηκαν στην ουρά για να ψηφίσουν,
για «να την πούνε» στους μισητούς «άλλους»,
για να μιλήσουν στον διπλανό τους,
για να βγουν επιτέλους στους δρόμους,
για να κάνουν πραγματικότητα ένα «αδύνατο» όνειρο,
και
να ψηλαφήσουν για πρώτη φορά τα όρια του εφικτού.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μπαλόνια πάρτυ αξίας $1 εκατ.

  Για πρώτη φορά μεταφράζω δημοσίευση ενός ατόμου που παρακολουθώ κι εκτιμώ αφάνταστα, της Caitlin Johnstone , για ένα θέμα που το έπαιξαν πρόσφατα τα μίντια ακατάπαυστα. Πρόκειται για τα τρία υποτιθέμενα κατασκοπευτικά μπαλόνια/αερόστατα της Κίνας που κατέρριψαν με πυραύλους αέρος-αέρος οι ΗΠΑ. Αποφάσισα να το κάνω γιατί με την αδιάσειστη τεκμηρίωση που δίνουν οι παραπομπές-υπερσυνδέσεις της Caitlin , αποκαλύπτεται όλη η απάτη και την ίδια στιγμή αποτυπώνεται μια ακόμη κλασική περίπτωση   αμερικάνικης προπαγάνδας. Ως case study της προπαγάνδας των ΗΠΑ μου προκάλεσε το ενδιαφέρον, στα πλαίσια του τρίπτυχου που με στοίχειωσε τα τελευταία χρόνια «Προπαγάνδα - Φόβος - Έλεγχος του Νου» ή κοινωνικός έλεγχος.  Κι όλα αυτά σε μια περίοδο, που             - γινόταν ένα άνοιγμα φιλίας προς την Κίνα με την προγραμματισμένη επίσκεψη του υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ στην Κίνα (η οποία τελικά ακυρώθηκε) -    ...

Αυτοί που κλέβουν το φαϊ, κηρύσσουν τη λιτότητα

Δανειζόμασταν ως χώρα, προ κρίσης, με 5,5%, τώρα με 7,5%. Όχι ότι το 5,5% είναι λίγο. Υπάρχουν πάμπολοι μικρομεσαίοι που δανείζονται με χαμηλότερο κόστος. Το 2% όμως που μας φεσώνουν, λόγω κρίσης, μεταφράζεται σε ετήσιους επιπλέον τόκους άνω του 1 δις. Το τι είναι ένα δις κάθε χρόνο μπορεί κανείς εύκολα να το δει σαν 500.000 τ.μ. σχολικές αίθουσες (με 2.000 Ευρώ το τ.μ.)! Οι νταβατζήδες, ως διεθνής σκιώδης κυβέρνηση τραπεζιτών, εισπράττει από τους λαούς αθόρυβα κι ασύστολα. « Αυτοί που κλέβουν το φαϊ, κηρύσσουν τη λιτότητα ». Εφτιαξε από την Δευτέρα το κλίμα στις αγορές. Μειώθηκαν κάπως τα spreads και τα νταβατζιλίκια. Πώς και γιατί έγινε αυτό; Η Μέρκελ για εσωτερικούς ανούσιους πολιτικάντικους λόγους (γραμμένο τον έχουν τον λαό κι εκεί), αλλά για ουσιαστικούς τραπεζικούς, παίζει την κασέτα του ότι « δεν βοηθάμε, η ευθύνη είναι στην ελληνική κυβέρνηση να πείσει τις αγορές ». Μήπως όμως ακούσατε ότι την Παρασκευή ήταν στην Αθήνα ο κος Ackerman, διευθύνων σύμβουλος της Deutsc...

Ο Τζίμ Τζάρμους και ...οι εκπλήξεις της ζωής

Διάβασα κάποιον πετυχημένο εμπορικά συγγραφέα (τον Philip Roth νομίζω) να λέει ότι οι ταινίες και το σινεμά είναι τα μυθιστορήματα του αύριο. Ότι η λογοτεχνία αυτού του είδους πεθαίνει μπροστά στην δύναμη πούχει η εικόνα και στην ευκολία πρόσληψης της. Πάντα μου άρεσαν τα φίλμ του Τζάρμους. Και τόσων άλλων ανεξάρτητων-περιθωριακών κινηματογραφιστών οι περισσότεροι των οποίων ευρωπαίοι. Αλλά και από το γεγονός ότι ο δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας τον βρήκε και πήρε την συνέντευξη στο φεστιβάλ που διοργανώνει κάθε χρόνο  ο Κουστουρίτσα στο χωριό του (!!!), κάπου στην βαλκανική ενδοχώρα, σημαίνει πολλά για τον «άνθρωπο» Τζάρμους. Ο Τζάρμους είναι κινηματογραφιστής : “Εκείνο που βασικά με ενδιαφέρει είναι η ομορφιά της εικόνας, όπου μέσα της μπορείς να κινήσεις διάφορα πράγματα και πρόσωπα . Στο σινεμά χωρίς την εικόνα τίποτα δεν έχει αξία. Η πλοκή είναι δευτερεύουσα”. Τα ίδια νομίζω θα άκουγα και από ένα μουσικοσυνθέτη που δεν τον ενδιαφέρει να κάνει σουξέ αλλά να γράψει καλ...