Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

COVID-19. Εργασιακή και οικονομική ανασφάλεια


Με βάση έρευνα της IPSOS, η οποία διενεργήθηκε  μεταξύ 12 και 14 Μαρτίου σε 12 χώρες για λογαριασμό του  Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ του Davos και  την ποία βρήκαμε στο site του (https://www.weforum.org/agenda/2020/03/covid-19-public-perception-economic-health-crisis-coronavirus-pandemic-ipsos/) ο κόσμος θεωρεί την επιδημία σοβαρότερο κίνδυνο για τα οικονομικά τους, παρά για την υγεία τους!

Με βάση την έρευνα αυτή, (η οποία από το κατωτέρω γράφημα φαίνεται ότι είναι και κυλιόμενη), παρακάτω εμφανίζονται οι απαντήσεις στο ερώτημα "ποιός νομίζετε ότι είναι ο βαθμός απειλής του κορωνοϊού για την εργασία ή την επιχείρηση σας". Εδώ φαίνεται ότι από τα μέσα Φεβρουαρίου και σε ένα μήνα περίπου, ανάλογα με την εξάπλωση της νόσου, αυξήθηκε κατά πολύ  η εργασιακή και οικονομική ανασφάλεια. Στην Ιταλία, για παράδειγμα,  με την μεγάλη έξαρση της πανδημίας, ο βαθμός ανασφάλειας πέρασε από το 25% περίπου, στο 63%! Ιδιαίτερη σημασία έχει και η εξέλιξη της Γαλλίας (που πέρασε από 10% σε 44%). Το χαμηλό ποσοστό (44%) στην Κίνα στα μέσα Μαρτίου, καταγράφει την αισιοδοξία που επικράτησε από την πετυχημένη αντιμετώπιση της εκεί επιδημίας.


Επειδή η αντίληψη που έχει ο καθένας μας για  την οικονομία, διαμορφώνεται από την οικονομική του κατάσταση, καθώς και από αυτή των πέντε -το πολύ- κοντινών ανθρώπων (φίλων ή συγγενών),  έχουν πολύ μεγάλη σημασία τα λίγα στοιχεία αυτής της έρευνας στα οποία έχουμε πρόσβαση.

Προβλήματα δεν είναι  μόνο τα ψυχολογικά της καραντίνας: στην Κίνα μελισσοκόμος είχε αυτοκτονήσει, γιατί λόγω καραντίνας είχε χάσει όλα τα μελίσια του. Στις ΗΠΑ το 40% του πληθυσμού έχει καταθέσεις κάτω των 400 Ευρώ και οι αιτήσεις επιδομάτων ανεργίας κτυπάνε ήδη ρεκόρ. Οι τουριστικές επιχειρήσεις στη χώρα μας, με τις ακυρώσεις κρατήσεων να  συνεχίζονται, προσπαθούν μέρα τη μέρα να διαχειριστούν μια  "νεκρή" τουριστική σεζόν.

Για τον λόγο αυτό, γι' ακόμη μια φορά, κι εφεξής, "it's the economy stupid"!


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Αυτοί που κλέβουν το φαϊ, κηρύσσουν τη λιτότητα

Δανειζόμασταν ως χώρα, προ κρίσης, με 5,5%, τώρα με 7,5%. Όχι ότι το 5,5% είναι λίγο. Υπάρχουν πάμπολοι μικρομεσαίοι που δανείζονται με χαμηλότερο κόστος. Το 2% όμως που μας φεσώνουν, λόγω κρίσης, μεταφράζεται σε ετήσιους επιπλέον τόκους άνω του 1 δις. Το τι είναι ένα δις κάθε χρόνο μπορεί κανείς εύκολα να το δει σαν 500.000 τ.μ. σχολικές αίθουσες (με 2.000 Ευρώ το τ.μ.)! Οι νταβατζήδες, ως διεθνής σκιώδης κυβέρνηση τραπεζιτών, εισπράττει από τους λαούς αθόρυβα κι ασύστολα. « Αυτοί που κλέβουν το φαϊ, κηρύσσουν τη λιτότητα ». Εφτιαξε από την Δευτέρα το κλίμα στις αγορές. Μειώθηκαν κάπως τα spreads και τα νταβατζιλίκια. Πώς και γιατί έγινε αυτό; Η Μέρκελ για εσωτερικούς ανούσιους πολιτικάντικους λόγους (γραμμένο τον έχουν τον λαό κι εκεί), αλλά για ουσιαστικούς τραπεζικούς, παίζει την κασέτα του ότι « δεν βοηθάμε, η ευθύνη είναι στην ελληνική κυβέρνηση να πείσει τις αγορές ». Μήπως όμως ακούσατε ότι την Παρασκευή ήταν στην Αθήνα ο κος Ackerman, διευθύνων σύμβουλος της Deutsc...

Μπαλόνια πάρτυ αξίας $1 εκατ.

  Για πρώτη φορά μεταφράζω δημοσίευση ενός ατόμου που παρακολουθώ κι εκτιμώ αφάνταστα, της Caitlin Johnstone , για ένα θέμα που το έπαιξαν πρόσφατα τα μίντια ακατάπαυστα. Πρόκειται για τα τρία υποτιθέμενα κατασκοπευτικά μπαλόνια/αερόστατα της Κίνας που κατέρριψαν με πυραύλους αέρος-αέρος οι ΗΠΑ. Αποφάσισα να το κάνω γιατί με την αδιάσειστη τεκμηρίωση που δίνουν οι παραπομπές-υπερσυνδέσεις της Caitlin , αποκαλύπτεται όλη η απάτη και την ίδια στιγμή αποτυπώνεται μια ακόμη κλασική περίπτωση   αμερικάνικης προπαγάνδας. Ως case study της προπαγάνδας των ΗΠΑ μου προκάλεσε το ενδιαφέρον, στα πλαίσια του τρίπτυχου που με στοίχειωσε τα τελευταία χρόνια «Προπαγάνδα - Φόβος - Έλεγχος του Νου» ή κοινωνικός έλεγχος.  Κι όλα αυτά σε μια περίοδο, που             - γινόταν ένα άνοιγμα φιλίας προς την Κίνα με την προγραμματισμένη επίσκεψη του υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ στην Κίνα (η οποία τελικά ακυρώθηκε) -    ...

Ο Τζίμ Τζάρμους και ...οι εκπλήξεις της ζωής

Διάβασα κάποιον πετυχημένο εμπορικά συγγραφέα (τον Philip Roth νομίζω) να λέει ότι οι ταινίες και το σινεμά είναι τα μυθιστορήματα του αύριο. Ότι η λογοτεχνία αυτού του είδους πεθαίνει μπροστά στην δύναμη πούχει η εικόνα και στην ευκολία πρόσληψης της. Πάντα μου άρεσαν τα φίλμ του Τζάρμους. Και τόσων άλλων ανεξάρτητων-περιθωριακών κινηματογραφιστών οι περισσότεροι των οποίων ευρωπαίοι. Αλλά και από το γεγονός ότι ο δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας τον βρήκε και πήρε την συνέντευξη στο φεστιβάλ που διοργανώνει κάθε χρόνο  ο Κουστουρίτσα στο χωριό του (!!!), κάπου στην βαλκανική ενδοχώρα, σημαίνει πολλά για τον «άνθρωπο» Τζάρμους. Ο Τζάρμους είναι κινηματογραφιστής : “Εκείνο που βασικά με ενδιαφέρει είναι η ομορφιά της εικόνας, όπου μέσα της μπορείς να κινήσεις διάφορα πράγματα και πρόσωπα . Στο σινεμά χωρίς την εικόνα τίποτα δεν έχει αξία. Η πλοκή είναι δευτερεύουσα”. Τα ίδια νομίζω θα άκουγα και από ένα μουσικοσυνθέτη που δεν τον ενδιαφέρει να κάνει σουξέ αλλά να γράψει καλ...