Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

...αποδόθηκε σε ανθρώπινο λάθος

Στην δεκαετία 1996-2006 οι τιμές των κατοικιών στην Αμερική αυξήθηκαν με ένα ρυθμό (70%) που έσπαγε προκλητικά την τάση των τελευταίων 100 χρόνων.
Τα τελευταία δύο χρόνια, με το ξέσπασμα της κρίσης, η πτώση της αξίας των ακινήτων στην Αμερική υπολογίζεται σε 20%.

Και στην αφετηρία της σημερινής παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης βρίσκονται ακριβώς τα ενυπόθηκα δάνεια μειωμένης εξασφάλισης.

Τόσοι ικανοί επιστήμονες και πολιτικοί στην τεχνοκρατική αυτή χώρα δεν είδαν την παράλογη αύξηση των ακινήτων, ώστε να πάρουν κάποια μέτρα να περιορίσουν τη φούσκα?
Τόσα ινστιτούτα και στελέχη υπουργείων δεν μπόρεσαν να προβλέψουν ότι με μία πτώση 20% μόνο θαρχόταν τέτοια καταστροφή?

Κάποιοι σήμερα ενοχοποιούν για την όλη κρίση όχι τους πολιτικούς και τα επιστημονικά φερέφωνα τους, αλλά κάποιους «ανεπαρκείς», «λαίμαργους», «υψηλά αμειβόμενους» εργαζόμενους –από τους χρηματιστές, μέχρι τον Γκρίνσπαν που δεν πρόβλεψε...

Λες και όταν καταρρέει μια μηχανή έχει νόημα να κατηγορούμε το «Α» ή το «Β» γρανάζι της. Η μηχανή –ο καπιταλισμός- έχει πρόβλημα. Και τα θύματα της κατάρρευσής της είναι πάλι πάρα πολλά.

Οι κρατικοποιήσεις των ζημιογόνων εταιρειών, είναι η άλλη πλευρά του νομίσματος των ιδιωτικοποιήσεων των κερδών. Οι σημαίες του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού δεν έχουν υποσταλεί ούτε εκατοστό.

Η σημερινή χρηματοοικονομική κρίση έχει δρόμο μπροστά της. Αναμένεται να χτυπήσει την πραγματική οικονομία της υφηλίου και να επιδεινώσει τις επιμέρους κρίσεις (ανεργία, ασφαλιστικό σύστημα, αναδιανομή εισοδήματος, κλπ).

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μπαλόνια πάρτυ αξίας $1 εκατ.

  Για πρώτη φορά μεταφράζω δημοσίευση ενός ατόμου που παρακολουθώ κι εκτιμώ αφάνταστα, της Caitlin Johnstone , για ένα θέμα που το έπαιξαν πρόσφατα τα μίντια ακατάπαυστα. Πρόκειται για τα τρία υποτιθέμενα κατασκοπευτικά μπαλόνια/αερόστατα της Κίνας που κατέρριψαν με πυραύλους αέρος-αέρος οι ΗΠΑ. Αποφάσισα να το κάνω γιατί με την αδιάσειστη τεκμηρίωση που δίνουν οι παραπομπές-υπερσυνδέσεις της Caitlin , αποκαλύπτεται όλη η απάτη και την ίδια στιγμή αποτυπώνεται μια ακόμη κλασική περίπτωση   αμερικάνικης προπαγάνδας. Ως case study της προπαγάνδας των ΗΠΑ μου προκάλεσε το ενδιαφέρον, στα πλαίσια του τρίπτυχου που με στοίχειωσε τα τελευταία χρόνια «Προπαγάνδα - Φόβος - Έλεγχος του Νου» ή κοινωνικός έλεγχος.  Κι όλα αυτά σε μια περίοδο, που             - γινόταν ένα άνοιγμα φιλίας προς την Κίνα με την προγραμματισμένη επίσκεψη του υπουργού εξωτερικών των ΗΠΑ στην Κίνα (η οποία τελικά ακυρώθηκε) -    ...

Αυτοί που κλέβουν το φαϊ, κηρύσσουν τη λιτότητα

Δανειζόμασταν ως χώρα, προ κρίσης, με 5,5%, τώρα με 7,5%. Όχι ότι το 5,5% είναι λίγο. Υπάρχουν πάμπολοι μικρομεσαίοι που δανείζονται με χαμηλότερο κόστος. Το 2% όμως που μας φεσώνουν, λόγω κρίσης, μεταφράζεται σε ετήσιους επιπλέον τόκους άνω του 1 δις. Το τι είναι ένα δις κάθε χρόνο μπορεί κανείς εύκολα να το δει σαν 500.000 τ.μ. σχολικές αίθουσες (με 2.000 Ευρώ το τ.μ.)! Οι νταβατζήδες, ως διεθνής σκιώδης κυβέρνηση τραπεζιτών, εισπράττει από τους λαούς αθόρυβα κι ασύστολα. « Αυτοί που κλέβουν το φαϊ, κηρύσσουν τη λιτότητα ». Εφτιαξε από την Δευτέρα το κλίμα στις αγορές. Μειώθηκαν κάπως τα spreads και τα νταβατζιλίκια. Πώς και γιατί έγινε αυτό; Η Μέρκελ για εσωτερικούς ανούσιους πολιτικάντικους λόγους (γραμμένο τον έχουν τον λαό κι εκεί), αλλά για ουσιαστικούς τραπεζικούς, παίζει την κασέτα του ότι « δεν βοηθάμε, η ευθύνη είναι στην ελληνική κυβέρνηση να πείσει τις αγορές ». Μήπως όμως ακούσατε ότι την Παρασκευή ήταν στην Αθήνα ο κος Ackerman, διευθύνων σύμβουλος της Deutsc...

Ο Τζίμ Τζάρμους και ...οι εκπλήξεις της ζωής

Διάβασα κάποιον πετυχημένο εμπορικά συγγραφέα (τον Philip Roth νομίζω) να λέει ότι οι ταινίες και το σινεμά είναι τα μυθιστορήματα του αύριο. Ότι η λογοτεχνία αυτού του είδους πεθαίνει μπροστά στην δύναμη πούχει η εικόνα και στην ευκολία πρόσληψης της. Πάντα μου άρεσαν τα φίλμ του Τζάρμους. Και τόσων άλλων ανεξάρτητων-περιθωριακών κινηματογραφιστών οι περισσότεροι των οποίων ευρωπαίοι. Αλλά και από το γεγονός ότι ο δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας τον βρήκε και πήρε την συνέντευξη στο φεστιβάλ που διοργανώνει κάθε χρόνο  ο Κουστουρίτσα στο χωριό του (!!!), κάπου στην βαλκανική ενδοχώρα, σημαίνει πολλά για τον «άνθρωπο» Τζάρμους. Ο Τζάρμους είναι κινηματογραφιστής : “Εκείνο που βασικά με ενδιαφέρει είναι η ομορφιά της εικόνας, όπου μέσα της μπορείς να κινήσεις διάφορα πράγματα και πρόσωπα . Στο σινεμά χωρίς την εικόνα τίποτα δεν έχει αξία. Η πλοκή είναι δευτερεύουσα”. Τα ίδια νομίζω θα άκουγα και από ένα μουσικοσυνθέτη που δεν τον ενδιαφέρει να κάνει σουξέ αλλά να γράψει καλ...