Μέχρι το μη παρέκει.

Θεατρικό στο France Inter, εννιά η ώρα το πρωί, με θέμα τις ίντριγκες με τις οποίες εξασφάλισε ο Χίτλερ το απαραίτητο πετρέλαιο για να κινήσει τα τάνκς του στον 2^ο παγκόσμιο πόλεμο.

Ακροατές κοιμισμένοι ακόμα μέσ’στο πρωινό, μόλις που βγήκαν από τα ζεστά παπλώματα, μεσ’στην αποχαυνωμένη βδομαδιάτικη ρουτίνα του σπίτι-δουλειά.  Από την -πολύχρωμη ακουστικά- θεατρική απόδοση, ζουν όλη την ένταση της προετοιμασίας του πολέμου.

Αυτές είναι ενδιαφέρουσες εποχές για να ζει κανείς.

Τότε τουλάχιστον συνέβαιναν πράγματα. Όχι σαν σήμερα

Πιο δυνατά, το βράδυ, στο κρατικό κανάλι παίζει τη διάσωση του στρατιώτη Ράιαν. Διασκορπισμένα μέλη βομβαρδισμένων κορμιών, σε πλάνα που προκαλούν εμετό. Για τους πολλούς όμως είναι Περιπέτεια.

Με την αδρεναλίνη να ντοπάρει και να εγγράφει στους εγκεφάλους, παρθένους από εμπειρίες πολέμου, τα δίκτυα εκείνα των νευρώνων που κάνουν τους αθώους ετοιμοπόλεμους. 

Για ένα δίκαιο πόλεμο όπου πάντα νικά το Καλό. Αλλοιώς, πώς να πουλήσεις τον πόλεμο?

Στην πανταχού παρούσα βία, με την απειλή της απόλυσης από τη δουλειά σου για χίλιους μύριους λόγους (όπου απόλυση σημαίνει απλά ότι "δεν σου επιτρέπω να έχεις τα προς το ζην") υπάρχουν τα θρίλερ. Επιστημονικά μελετημένα και κατασκευασμένα σε hi-tec στούντιο, με σκοπό να φοβίσουν κι έτσι να σκοτεινιάσουν τη λογική. Εκφράσεις, εικόνες και μουσική εγγράφουν μέσα στον εγκέφαλο άλλα δίκτυα νευρώνων, «ετοιμοπόλεμα» να διαχειριστούν τη βία του συστήματος ως déjà vu παιχνιδάκι.

Κι όλα αυτά ασυνείδητα.

Μέχρι το μη παρέκει.