Κυριακή, 28 Μαρτίου 2010

Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης

Θάχετε διαβάσει στα κείμενα μου να αναφέρομαι στα ΜΜΕ ως Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης. Θυμάμαι τον Τσόμσκι σε ένα άρθρο του σχετικό με το πώς κατασκευάζεται η "συναίνεση". Εχοντας, συνεχώς, κατά νου τον έλεγχο που επιχειρείται μέσα από τα ΜΜΕ των συνειδήσεων μας και την διαμόρφωση που κάνουν στη θεματολογία-επιχειρηματολογία των συζητήσεων μας, θα σας περιγράψω ένα σχετικό σερφάρισμα που μόλις πραγματοποίησα.

Διάβαζοντας ένα αξιόλογο άρθρο για τον χρυσό -τα οικονομικά ως συνήθως με καίνε- (όποιος ενδιαφέρεται είναι εδώ),  έπεσε το μάτι μου στην πιό πρόσφατη ανάρτηση του ενλόγω site με τίτλο «Διαρροή έκθεσης της CIA: η απάθεια του κοινού επιτρέπει στους ηγέτες…». Όταν έκανα κλικ στην παραπομπή και οδηγήθηκα εδώ είδα την όλη φράση "Διαρροή έκθεσης της CIA:η απάθεια του κοινού επιτρέπει στους ηγέτεςνα αγνοούν τους εκλογείς τους" και βάλθηκα να τη διαβάζω.

Η διαρροή έγινε μέσω του wikileaks,  το οποίο δίνει τη δυνατότητα -μέσω συστημάτων ασφαλείας και προστασίας της ανωνυμίας  αντίστοιχα των συστημάτων διαδικτυακών τραπεζικών συναλλαγών- σε εργαζόμενους σε καίρια κυβερνητικά πόστα ή σε δημοσιογράφους που εργάζονται σε …"ανελεύθερα περιβάλλοντα", να «ανεβάζουν» απόρρητα έγγραφα, σημαντικά από άποψη επικαιρότητας, τα οποία διαφορετικά δεν θα έφταναν ποτέ στο κοινό. Το τι τραβούν οι συντονιστές αυτού του site από τις διάφορες μυστικές υπηρεσίες αναφέρεται στο editorial «U.S. must stop spying on WikiLeaks» της 26 Μαρτίου.

Ας ξαναγυρίσουμε, όμως, στην διαρροή της έκθεσης της CIA. Το περιεχόμενο της έκθεσης λέει εν περιλήψει τα εξής: η CIA θορυβημένη από την απόσυρση των δυνάμεων της Ολλανδίας από το Αφγανιστάν, κάτω από την πίεση της κοινής γνώμης, φυλλομέτρησε τις έρευνες κοινής γνώμης που πραγματοποίησε η ίδια ή άλλοι οργανισμοί. Εστιάζει στη Γαλλία και στη Γερμανία επειδή αυτές είναι η τρίτη και τέταρτη στη σειρά μεγαλύτερες δυνάμεις της παρουσίας στο Αφγανιστάν. Διαπιστώνει ότι οι κυβερνήσεις αυτών των χωρών κατάφεραν να πάρουν αποφάσεις ενίσχυσης της δύναμης τους στο Αφγανιστάν, επειδή η κοινή γνώμη τους, ναι μεν ήταν και είναι αντίθετη μ’αυτές της αποφάσεις, αλλά ήταν και είναι απαθής. Η CIA, όμως, προεξοφλώντας και ανησυχώντας για ενεργότερη αντίδραση των πολιτών σε περίπτωση αύξησης των θυμάτων των εθνικών αποστολών των χωρών αυτών στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του ερχόμενου καλοκαιριού και για να προλάβει το φιάσκο της Ολλανδίας, μελέτησε τις ευαισθησίες των πολιτών αυτών σε σχέση με το Αφγανιστάν και κάλεσε έναν ειδικό επικοινωνίας να καταστρώσει μια προπαγανδιστική καμπάνια μεταστροφής της γνώμης τους.

Αφού διάβασα την παραπάνω έκθεση ακολούθησα –ξέρετε πώς γίνεται αυτό- την παραπομπή «5 Reasons that Corporate Media Coverage is Pro-War» . Μπορεί το πολύ αξιόλογο αυτό άρθρο να αναφέρεται ειδικά στον πόλεμο, αλλά όπως συμβαίνει και με τις διδακτορικές διατριβές, από την εμβάθυνση στο εξειδικευμένο, κατανοείς καλύτερα το σύνολο. Οι πέντε λόγοι που η κάλυψη των ΜΜΕ είναι φιλοπολεμική κατά το συντάκτη του άρθρου είναι οι εξής:
1. Αυτολογοκρισία,
2. Λογοκρισία από την ιεραρχία,
3. Δημιουργία ρεύματος υποστήριξης του πολέμου,
4. Εξαγορά της εύνοιας της εφημερίδας από εκπροσώπους συμφερόντων
5. Λογοκρισία από την κυβέρνηση.
 Αξίζει τον κόπο να μελετήσει κανείς αυτό το άρθρο και ει δυνατόν να το μεταφράσει κιόλας. Μεταφέρω μόνο εδώ την τάση υπερσυγκέντρωσης που καταγράφηκε στα ΜΜΕ των ΗΠΑ από το 1983 ως πρόσφατα:


Από το παραπάνω άρθρο έπεσα στη συνέχεια σε μία από τις πολλές παραπομπές του, με τίτλο «Interlocking Directorates-Διαπλεκόμενες Διευθύνσεις» .

Aπό το ενλόγω άρθρο, μέσω της παράθεσης της σύνθεσης των διοικητικών συμβουλίων και των ομάδων διοίκησης των ΜΜΕ    ABC/Disney,  NBC/GE,  CBS/Viacom,  CNN/TimeWarner ,   Fox/News Corp. ,  Νew York Times Co. ,  Washington Post/Newsweek  ,  Wall Street Journal/Dow Jones ,  Tribune Co. ,  Gannett Knight-Ridder προκύπτει ο άμεσος έλεγχος που ασκούν οι μεγάλες πολυεθνικές στα ενλόγω Μέσα. Προκύπτει ότι οι ίδιοι άνθρωποι συμμετέχουν στην διοίκηση των ΜΜΕ και των πολυεθνικών,  οι οποίες προφανώς έχουν και την μετοχική ιδιοκτησία των ενλόγω ΜΜΕ.

Για να καταλήξω στην συνέχεια στο αποκαλυπτικό άρθρο του σχετικά έγκυρου Ιndependent με τον τίτλο που τα λέει όλα από μόνος του: «How the spooks took over the news ή Πώς οι μυστικοί πράκτορες ανέλαβαν τις ειδήσεις».

Κανονικά θα άξιζε να μεταφράσει κανείς αυτούσια αυτά τα άρθρα, ή να προβεί μ’αυτά σε μία εκτενέστερη επεξεργασία του προβληματισμού που θίγω στην εισαγωγή μου. Αν κανείς έχει περισσότερο χρόνο, ιδού πεδίο δόξης λαμπρόν. Και να συμπεριλάβει και τα ιδιοκτησιακά σχήματα των ελληνικών ΜΜΕ.
Μόνο και μόνο για να πεισθεί κι ο τελευταίος ότι οι ειδήσεις στα ΜΜΕ δεν είναι παρά ο έν-τεχνος –από δημοσκόπους, κοινωνιολόγους, ψυχολόγους, κλπ- μονόλογος της άρχουσας τάξης, προκειμένου να μας εξουσιάζει.
Μόνο και μόνο για να είμαστε συνειδητά προσεκτικοί όταν συζητάμε για την συγκυρία, και να μη περιστρεφόμαστε γύρω από την ατζέντα που δημιουργούν αυτά και μάλιστα με την επιχειρηματολογία που μας ταίζουν.

Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010

Απ-ενοχοποίηση τώρα

Αδέλφια την βάψαμε, μας την είχανε στημένη. Μαζευτήκανε 5-6 τζογαδόροι σ’ένα γραφείο στη Νέα Υόρκη πριν τρία χρόνια και συμφώνησαν να ενώσουν τα κεφάλαια τους και την επιρροή τους στις μεγάλες εφημερίδες, προκειμένου να παίξουν στο στοίχημα «χρεοκοπία Ελλάδας-απουσία μηχανισμών άμυνας της Ευρωζώνης». Κέρδισαν 5.000% στα κεφάλαια τους λέει το ΒΗΜΑ. Οι τεχνικές λεπτομέρειες του παιχνιδιού ελάχιστη σημασία έχουν. Το «καταπληκτικό» είναι ότι ο πρωθυπουργός μας παραβιάζοντας …ορθάνοιχτες πόρτες, βγήκε στις πρωτεύουσες του εξωτερικού κατακεραυνώνοντας τους κερδοσκόπους κι ευαγγελιζόμενος τις απαραίτητες θεσμικές αλλαγές ελέγχου των παιχνιδιών τους. Πήγε στις μεγαλύτερες τσατσάδες του πλανήτη να μιλήσει για τις παρενέργειες της πορνείας στην τσέπη των φτωχών νοικοκυραίων! Μηχανισμοί ελέγχου των αγορών CDS θα στηθούν. Όχι γιατί τους τάψαλε ο Γιωργάκης, αλλά γιατί φοβούνται οι ξένοι ότι το ίδιο παιχνίδι πολύ πιο εύκολα μπορεί να στηθεί με τα εταιρικά ομόλογα των πολυεθνικών τους. Για τα επιτόκια του δανεισμού μας όμως ούτε κουβέντα. Ο χορός καλά κρατεί. Κονόμησαν οι αγγλοσάξωνες με τα CDS, ας κονομήσουν κι οι ευρωπαικές τράπεζες με τα αυξημένα περιθώρια. Ποιος τους γαμ.. τους Ελληνες. Θα τους τα παίρνουμε όσο έχουν κι όταν γονατίσουν εντελώς το πολύ-πολύ να τους πετάξουμε έξω από την Ευρωζώνη.


Ευτυχώς, όμως, έχουμε διανοούμενους που στις κρίσιμες ώρες της κοινωνίας μας, των ζωών μας, αναλαμβάνουν …μπροστάρηδες. Ξεχωρίζω, πιστέψτε με, δύο με την πιο εκλεπτυσμένη και διεισδυτική σκέψη και αντιγράφω, από τον κ.Χ. Κ. Τσούκα πρώτα:

“Τα οικονομικά προβλήματα, που τόσο δραματικά βιώνουμε σήμερα, αντανακλούν ιστορικά διαμορφωμένες πολιτισμικές αυτο-κατανοήσεις. Γι’ αυτό, άλλωστε, είναι τόσο δυσεπίλυτα”. Δεν καταλάβατε τίποτα. Ας ξαναπροσπαθήσουμε: “Αν η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη εκπλήσσεται σήμερα με την Ελλάδα, δεν είναι τόσο για την επαπειλούμενη χρεοκοπία μας, όσο για τις χρόνιες νοοτροπίες και πρακτικές που κατέστησαν δυνατή τη χρεοκοπία: τις στατιστικές μας απάτες, τον παράφρονα ευδαιμονισμό, τον γελοίο αρπακολλισμό, την απαράδεκτη ανοργανωσιά, την πονηρή λαθρεπιβασία, την αυθαίρετη άσκηση εξουσίας, την περιφρόνηση του νόμου. Αυτή η νοοτροπία μάς κατέστησε διεθνή περίγελο, αυτή πληρώνουμε σήμερα».

Σαν να καταλάβαμε κάτι τώρα. Ας προσπαθήσουμε όμως και με έναν ακόμα του συναφιού, τον κ.Θάνο Βερέμη: «Το πρόβλημα συνεπώς δεν αντιμετωπίζεται μόνο με έκτακτα μέτρα. Επιβάλλεται η εκπαίδευση των Ελλήνων με στόχο τη δημιουργία κοινωνίας πολιτών. Οι ατασθαλίες των πολιτικών βρίσκονται συχνότερα στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων απ’ ό,τι οι παραβάσεις του κοινωνικού συνόλου. Ομως, η καθημερινή μας παραβατικότητα και η ανοχή μας προς αυτήν συμποσούνται σε τεράστια μεγέθη που μας καθηλώνουν».

Στα συγκεκριμένα δύο αποσπάσματα παρατηρούμε ότι οι συγγραφείς τα βάζουν με τους πολιτικούς μας. Αλλά με έναν τέτοιο τρόπο που καταλήγουν να δημιουργήσουν ενοχές και να με καταστήσουν συνυπεύθυνο και μένα τον απλό εργαζόμενο. Σ’αυτούς και στους άλλους που μας ενοχοποιούν ευθέως (γιατί λέει φάγαμε τις αγροτικές επιδοτήσεις, γιατί ζούσαμε πάνω απ’ότι δικαιούμασταν –ποιος άραγε το ορίζει αυτό, κλπ) ότι εμείς και καλά, οι απλοί πολίτες ευθυνόμαστε για την κατάντια της οικονομίας μας, η απάντηση είναι η εξής:


  • Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσίευσε η κοινοτική στατιστική υπηρεσία, η Γιούροστατ, oι Έλληνες εργάζονται τις περισσότερες ώρες την εβδομάδα απ' όλους τους άλλους εργαζόμενους μέσα στην Κοινότητα.
  • Εκθεση της UBS συγκρίνει τις τιμές, τους μισθούς και την αγοραστική δύναμη 73 πόλεων σε σχέση με ένα καλάθι 122 προϊόντων και υπηρεσιών. Στην Αθήνα το κόστος ζωής υποχώρησε  στην 36η θέση και αποτελεί το 72,7% του κόστους στη Νέα Υόρκη. Οι μισθοί στην Αθήνα αντιστοιχούν σχεδόν στο μισό των αντίστοιχων της Νέας Υόρκης και περίπου στο ένα τρίτο εκείνων της Κοπεγχάγης. Μισθοί και τιμές προσδιορίζουν την αγοραστική δύναμη, η οποία παραμένει για την Αθήνα στην 32η θέση και αντιστοιχεί περίπου στο 60% ενός κατοίκου της Νέας Υόρκης.
  • Στο μηχανισμό εξουσίας, της δι’αντιπροσώπου δημοκρατίας,  δεν ρωτήθηκα ούτε για τους στρατιωτικούς που βγαίνουν στην σύνταξη στα 45, ούτε για τους δικαστικούς που αμείβονται πλουσιοπάροχα, ούτε για τα κάθε είδους επιδόματα των δημόσιων υπαλλήλων με τα οποία οι εκάστοτε πολιτικάντηδες με "ξένα κόλλυβα" φρόντιζαν την υστεροφημία τους, ούτε για τους άλλους αυλικούς της εξουσίας τους πολυθεσίτες δημοσιογράφους, που κοσμούν τις λίστες των μυστικών κονδυλίων των υπουργείων.
  • Η γενικευμένη διαφθορά στην οποία μ’έχουν βρωμίσει και μένα (με τις πολεοδομικές μικρο-παραβάσεις ή το φακελάκι στο γιατρό που με χειρούργησε) είναι «σπουδαγμένος» τρόπος άσκησης εξουσίας. Ενας «διεφθαρμένος» λαός είναι ένας συνένοχος, μουγκαμένος λαός. Και το πετύχαν.
  • Στο φαγοπότι των κρατικών προμηθειών, εξοπλιστικών προγραμμάτων, τεχνικών έργων δεν ήμουν παρόν. Ηταν οι πολιτικοί μας μαζί μ’αυτούς τους ίδιους τους δανειστές μας, που σήμερα μας κατακεραυνώνουν. Αυτό ήταν το παιχνίδι της σύγχρονης τραπεζικής νέο-αποικιοκρατίας, μέχρι που ξέσπασε η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση. Στην ελληνική έκδοση του παιχνιδιού αυτού είδαμε επεισόδια όπως αυτό: με γερμανικά δάνεια χρυσο-πληρώσαμε τα υποβρύχια του Σκαραμαγκά που δεν παραλήφθηκαν ποτέ, αλλά και τους αυτοκρατορικής μεγαλοπρέπειας γάμους του τέως υπουργού Εθνικής Αμυνας στο Four Seasons των Παρισίων.

Γι’αυτό, κύριοι διανοούμενοι, εμάς αφήστε μας ήσυχους. Και δουλεύουμε περισσότερο με λιγότερα λεφτά και πληρώνουμε ακριβότερα για τα αναγκαία μας και αισθήματα ενοχής μας φορτώσανε και στο φαγοπότι ήμασταν απόντες. Περιμένουμε, απλά, να δούμε έστω κι έναν πολιτικό να πάει φυλακή. Να γίνει η αρχή, βρε αδελφέ.

Δευτέρα, 1 Μαρτίου 2010

Αυτοί που κλέβουν το φαϊ, κηρύσσουν τη λιτότητα

Δανειζόμασταν ως χώρα, προ κρίσης, με 5,5%, τώρα με 7,5%. Όχι ότι το 5,5% είναι λίγο. Υπάρχουν πάμπολοι μικρομεσαίοι που δανείζονται με χαμηλότερο κόστος. Το 2% όμως που μας φεσώνουν, λόγω κρίσης, μεταφράζεται σε ετήσιους επιπλέον τόκους άνω του 1 δις. Το τι είναι ένα δις κάθε χρόνο μπορεί κανείς εύκολα να το δει σαν 500.000 τ.μ. σχολικές αίθουσες (με 2.000 Ευρώ το τ.μ.)!
Οι νταβατζήδες, ως διεθνής σκιώδης κυβέρνηση τραπεζιτών, εισπράττει από τους λαούς αθόρυβα κι ασύστολα. «Αυτοί που κλέβουν το φαϊ, κηρύσσουν τη λιτότητα».


Εφτιαξε από την Δευτέρα το κλίμα στις αγορές. Μειώθηκαν κάπως τα spreads και τα νταβατζιλίκια. Πώς και γιατί έγινε αυτό; Η Μέρκελ για εσωτερικούς ανούσιους πολιτικάντικους λόγους (γραμμένο τον έχουν τον λαό κι εκεί), αλλά για ουσιαστικούς τραπεζικούς, παίζει την κασέτα του ότι «δεν βοηθάμε, η ευθύνη είναι στην ελληνική κυβέρνηση να πείσει τις αγορές».


Μήπως όμως ακούσατε ότι την Παρασκευή ήταν στην Αθήνα ο κος Ackerman, διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank; Συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό και τον δ/ντα σύμβουλο της Εθνικής Τράπεζας. Όταν ρωτήθηκε για το χρέος είπε ότι «βρίσκεται στην Ελλάδα επειδή αγαπά τη χώρα και τον ωραίο καιρό της» και ότι είχε με τον Γιωργάκη έναν γενικόλογο (!!!) «πολύ επικοδομητικό διάλογο για την παγκόσμια κατάσταση».
Τα αποτελέσματα αυτών των συναντήσεων διέρρευσαν φαίνεται:
«Σύμφωνα με πληροφορίες από τον τραπεζικό κλάδο, η Deutsche Βank έχει καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση στην ελληνική κυβέρνηση προκειμένου να της διασφαλίσει πιστώσεις, να προστατεύσει τις δικές της επενδύσεις στην Ελλάδα και να δώσει συγκεκριμένη μορφή στη «γερμανική βοήθεια».
Ωστόσο, μία πιθανή συμφωνία μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της Deutsche Βank προϋποθέτει τον απόλυτο έλεγχο των Γερμανών στις αποφάσεις και στον σχεδιασμό του υπουργείου Οικονομικών, στο χρόνο λήψης αποφάσεων για τις όποιες κινήσεις του οικονομικού επιτελείου και πιθανώς δεσμευτικές προτάσεις για εξελίξεις στον εγχώριο τραπεζικό κλάδο (συγχωνεύσεις, στρατηγικές συνεργασίες)».


Οι πραγματικοί άρχοντες όπως και οι αρχηγοί της μαφίας κινούν τα νήματα παρασκηνιακά, δεν εκτίθενται, ταξιδεύουν πάντα ινγκόγνιτο. Στη δημοσιότητα εκτίθενται τα τσιράκια τους (Μέρκελ, Σαρκοζί, κλπ), το πολιτικό προσωπικό τους (political personnel) όπως αποκαλείται στα αγγλικά η πολιτική τάξη.


Προσέξτε τη διατύπωση του δημοσιογράφου: «συμφωνία μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και της Deutsche Βank». Αυτή είναι η γλώσσα την αλήθειας. Ηρθε το αφεντικό στην Ελλάδα, έκλεισε τη συμφωνία με τον πρωθυπουργό, τέλειωσε η κρίση. Από δω και πέρα αναλαμβάνουν οι πολιτικοί να διαχειριστούν τα μικροπολιτικά τους (κοινή γνώμη, διαδικαστικά με την εμπλοκή των δημόσιων κι εκεί φορέων που θα μπουν μπροστά να πληρώσουν, κοκ).


«Ο κ. Χατζημαρκάκης μίλησε για σχέδιο βοήθειας, μέσω αγοράς ελληνικών ομολόγων από την KfW (κρατική αναπτυξιακή τράπεζα) και την γαλλική κρατική τράπεζα Caisse des Depots, συνολικού ύψους 10-14 δισ. ευρώ. Στο σχέδιο θα συμμετέχει, όπως, είπε, και η Ολλανδία, ενώ σύμφωνα με άλλες πληροφορίες θα συμμετέχει και το Λουξεμβούργο».
Κατά σύμπτωση χώρες, ιδιωτικές τράπεζες των οποίων κατέχουν πάνω από το μισό δημόσιο χρέος μας.


Πως μας προέκυψε ξαφνικά η λύση του προβλήματος; Να είναι τα μέτρα που εξήγγειλε η ψηφισμένη κυβέρνησή μας ή η δήλωση του γελοίου ότι «τον σταματούν μεροκαματιάρηδες και του προσφέρουν έναν μισθό για να σωθεί η πατρίδα;» Σκατά. Η πρόσκληση του Ομπάμα στον Γιωργάκη να επισκεφθεί την Ουάσιγκτον ήταν,  κι ας πιθανολογήσουμε τώρα για την ψυχοπονιά αυτού του καραγκιόζη:


Η Γαλλίδα υπουργός Οικονομικών, Κριστίν Λαγκάρντ αποκάλυψε κατά τη διάρκεια ακροαματικής διαδικασίας στην Επιτροπή Οικονομικών της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης, ότι έξι χρηματοοικονομικά ιδρύματα κερδοσκοπούν εις βάρος της Ελλάδας για το χρέος της στην κρίση που έχει πλήξει την χώρα. Η Γαλλίδα υπουργός Εξωτερικών υποστήριξε ότι και τα έξι χρηματοοικονομικά ιδρύματα είναι αγγλοσαξονικά, υποδεικνύοντας ότι οι εδρεύουν στο Ηνωμένο Βασίλειο και τις ΗΠΑ.


Αρα μαθαίνουμε ότι αγγλοσάξωνες είναι οι κερδοσκόποι που μας κυνηγούν και άρα ο εν λόγω κύριος μπορεί να έχει ουσιαστικό ρόλο στο δράμα μας. Τους Άγγλους ας τους αγνοήσουμε. Αλλωστε, «Ενδεχόμενη υποχώρηση της στερλίνας έως και 30% έναντι του δολαρίου, προβλέπουν διαχειριστές κεφαλαίων, επισημαίνοντας ότι ενώ τώρα η προσοχή όλων είναι στραμμένη στην ελληνική κρίση χρέους και το ευρώ, ο επόμενος στόχος των κερδοσκόπων ίσως είναι το βρετανικό νόμισμα».


Μερικά τινά μπορεί να είναι τα κίνητρα του εν λόγω κυρίου: ή θέλει να μπεί σφήνα με το ΔΝΤ ανάμεσα στον αδύναμο κρίκο και την Γερμανική Ευρώπη τεστάροντας την Γερμανία ως προς το κατά πόσο θα συνεχίσει να παίζει το παιχνίδι του ενιαίου νομίσματος, ή ανέξοδα σχεδόν να δείξει ποιος είναι το παγκόσμιο αφεντικό, ή με την ενίσχυσή του αυτή προσπαθεί να σιγουρέψει τις παραγγελίες από τον αμυντικό προυπολογισμό μας ή συνδυασμός όλων των ανωτέρω και άλλων τινών. Η τελευταία παράμετρος μου διέφυγε στα πρόσφατα γραπτά μου, μέχρι που άκουσα τον Γιωργάκη να διαλαλεί ότι ο αμυντικός μας προυπολογισμός στοχεύει στην θωράκιση της χώρας και κάτι τέτοιες μπούρδες και το συνδύασα με το εξής δημοσίευμα της Καθημερινής:
Μέρκελ, Σαρκοζί ζητούν αγορά αεροσκαφών
«Πράσινο φως» για συνέχιση των εξοπλιστικών προγραμμάτων για τα οποία έχουν ήδη αναληφθεί δεσμεύσεις δόθηκε χθες, στη σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου υπό τον πρωθυπουργό κ. Γ. Παπανδρέου, με τη συμμετοχή του υπουργού Εθνικής Αμυνας κ. Ευ. Βενιζέλου, του αναπληρωτή υπουργού κ. Π. Μπεγλίτη και του υπουργού Επικρατείας κ. Χ. Παμπούκη. Οι πιέσεις που δέχεται η Αθήνα για αγορά πολεμικών αεροσκαφών είναι μεγάλες, όπως και οι πιέσεις για αύξηση της συμμετοχής στην αποστολή του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, ενώ παραμένει ανοιχτό το ζήτημα των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά».


Όλα τα παραπάνω για να καταλαβαίνουμε τι παίζει στην επικαιρότητα. Έτσι όπως είναι τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης οι ειδήσεις πρέπει να ξαναγράφονται τελικά για να ενημερωθεί κανείς. Το κάνουν ενμέρει μερικές χιουμοριστικές εκπομπές με πολύ επιτυχημένους υπότιτλους, το έκαναν όμως συστηματικά και κατά τον μεσοπόλεμο, προσπαθώντας να αντικρούσουν την επίσημη προπαγάνδα.

ΥΓ. Είχα δυο μήνες να γράψω πριν τις τελευταίες αναρτήσεις. Τι να γράψεις και τι να πεις και τι να πρωτοδιαβαστεί με τόσα γραπτά που παράγονται κάθε λεπτό. Ο θυμός μου όμως είναι τέτοιος μ’όλη αυτή την παραπληροφόρηση και την ληστεία που παθαίνουμε που δεν κρατιέμαι. Τα αφιερώνω στους λίγους φίλους, γνωστούς και άγνωστους, που με παρακινούν να γράψω, ελπίζοντας να ανταμώνουμε στις απεργίες. Δεν είναι εποχή για group therapy!